خدا تنها ، تنهايست كه تنها را تنها نمى گذارد.....
به نام خالق من
منم زیبا که زیبا بنده ام رادوست میدارم
تو بگشا گوش دل
پروردگارت با تو میگوید
تو را در بی کران دنیای تنهایان
رهایت من نخواهم کرد.
رهاکن غیرمن را
آشتی کن باخدای خود
تو غیرازمن چه می جویی
تو با هرکس به غیرازمن چه میگویی
توراه بندگی طی کن عزیزا
من خدایی خوب میدانم
تودعوت کن مراباخود به اشکی،
که من چشمان اشک الوده ات را دوست میدارم
طلب کن خالق خود را
به جو ما را توخواهی یافت
که عاشق می شوی برما
وعاشق می شوم برتو
که وصل عاشق ومعشوق هم آهسته
که میگویم خدایی عالمی دارد
تویی زیباتر ازخورشید زیبایم
تویی والاترین مهمان دنیایم
که دنیا بی توچیزی چون تورا کم داشت
وقتی تورا من آفریدم برخودم احسنت گفتم
مگرکسی هم باخدایش قهرمی گردد
که می ترساندد از من،رهاکن آن خدای دور
آن نامهربان معبود آن مخلوق خودرا،
این منم پروردگارمهربانت
خالقت اینک صدایم کن
مراباقطره ی اشکیبه
به پیش آور دودست خالی خود را
بازبان بسته ات کاری ندارم
لیک غوغای دل بشکسته ات رامن شنیدم
غریبه این زمین خاکی ام،
آیاعزیزم حاجتی داری
بگو جز من کسی دیگر نمی فهمد
بدان آغوش من بازاست
قسم برعاشقان پاک باایمان
قسم براسبهای خسته ی میدان
تورا دربهترین اوقات آوردم
قسم براسب روشن تکیه برمن کن
قسم برروز که هنگامی که عالم رابگیردنور
قسم براختران روشن امادور
رهایت من نخواهم کرد
برای درک آغوشم شروع کن
یک قدم باتوتمام گام های مانده اش بامن .....
